Spotkania Babskie, które mają już kilkunastoletnią tradycję, to spotkania skierowane do kobiet, które pragną wzrastać w wierze, stawać się użytecznymi w Kościele Jezusa Chrystusa i być świadectwem dla swoich rodzin oraz innych ludzi. Cel ten realizowany jest poprzez wspólną pracę nad gotowymi materiałami typu Studium Biblijne (np. studium poszczególnych ksiąg biblijnych) czy nad różnymi ciekawymi książkami. Wiele z nich było o tematyce typowo kobiecej - o małżeństwie, rodzinie, wychowywaniu dzieci. Nie brakowało też tematów związanych z modlitwą, ewangelizacją, rolą kobiety w Kościele. Spotkania prowadzone były na zmianę przez dwie liderki. Każda z nich prowadziła swój niezależny blok tematyczny. Ta różnorodność sprawiała, że spotkania były dynamiczne i nawet przy wielotygodniowej pracy nad jakimś tematem, nie nudziłyśmy się. Teraz troszkę zmieniona została formuła spotkań i dodatkowo na naszych spotkaniach pojawiają się zaproszeni goście: kobiety, nauczycielki - oddane służbie kobiet.

nasze Spotkania

„Spotkania Babskie” odbywają się w każdą środę, w godz. 19:00-21:00,
w "Kawiarence" Zboru Stołecznego Kościoła Zielonoświątkowego, przy ulicy Siennej 68/70 (wejście boczne).

CO SŁYCHAĆ NA BABSKICH?

„Spotkania Babskie” trwają nieprzerwanie od prawie ponad 17 lat (tylko w wakacje robimy sobie wolne). Na początku formy spotkań były różne. Ponieważ było nas kilka - na zmianę przygotowywałyśmy temat, który nam w danym czasie leżał na sercu. Z czasem, kiedy grono kobiet zaczęło się powiększać, zaistniała potrzeba wprowadzenia pewnych struktur (aby te starsze pouczały młodsze - głównie dotyczyło to stażu wiary) oraz doboru odpowiednich tematów. Od samego początku spotykałyśmy się raz w tygodniu - najpierw były to spotkania domowe, a od 1998 do 2010 roku spotykałyśmy się w Klubie „Nasza Arka”.

Oprócz regularnych spotkań środowych, organizujemy inne kobiece imprezy – oto kilka przykładów:

• Dwa razy do roku organizujemy przedświąteczne spotkania ewangelizacyjne. Podczas takiego spotkania w bardzo nieformalnej, przyjaznej atmosferze (są ciasta i sałatki) jest jasno głoszona Ewangelia i przedstawiony jest sens obchodzonych świąt. Mamy też w zwyczaju proponować zaproszonym paniom wykonanie prostych dekoracji świątecznych.
• Miewamy też spotkania o tematyce typowo kobiecej np. na temat menopauzy lub sposobu ubierania się i robienia makijażu - zapraszamy wtedy osoby kompetentne, profesjonalistki w danej dziedzinie.
• Organizujemy spotkania okolicznościowe np. „walentynkowe” czy z okazji Dnia Matki.
• Organizujemy konferencje kobiece, otwarte dla kobiet z innych Kościołów warszawskich. Na te konferencje zapraszamy do usługi kobiety wyjątkowe (poetki, pisarki, kobiety czynnie zaangażowane w służbę Kościoła) z Polski i zza granicy.
• Lubimy wyjechać w naszym kobiecym gronie na wspólny weekend, gdzie mamy dużo czasu na rozmowy i modlitwę o siebie nawzajem, ale też na spacery i świetną zabawę (w Kazimierzu uruchomiłyśmy masową produkcję różanych bukietów z liści klonu). Od czasu do czasu organizujemy „Jarmark” – niekoniecznie staroci – podczas, którego za symboliczną złotówkę wyprzedajemy nie noszone już przez nas ubrania oraz inne zbędne drobiazgi i bibeloty. Zdarzyło nam się zebrane pieniądze przeznaczyć na cele charytatywne lub na potrzeby naszych spotkań.
• Zawsze pamiętamy o swoich urodzinach - obchodzimy je na naszych spotkaniach: są życzenia, niespodzianki, prezent. Tu dodam, że mamy swoją wspólną skarbonkę, co pozwala nam na robienie sobie wzajemnych przyjemności, a też realizować wiele ciekawych pomysłów i projektów.

Nasze plany zawsze układamy kwartalnie: jesień (IX-XII), zima (I-III), wiosna (IV-VI).

KILKA SŁÓW O NAS

Nie jesteśmy grupą kobiet, których życie jest usłane różami. A jeżeli nawet z pozoru tak jest, to kolce róż skutecznie ranią nasze ciała, uczucia, a nawet naszego ducha.
Dla wielu z nas nie jest obce jarzmo alkoholizmu spoczywające na domu. A jak był alkohol to była też przemoc, była zdrada, była bieda, a najlepszym rozwiązaniem był rozwód. Dla niektórych ten koszmar jest już tylko wspomnieniem z przeszłości, dla innych jest wciąż aktualny.
Niektóre z nas są wdowami, które utraciły swoich mężów, będących jeszcze w sile wieku. Pośrednią przyczyną ich śmierci był wspomniany nałóg.
Inne, samotnie wychowujące dzieci, przeciążone obowiązkami i troskami, nie wytrzymały psychicznie tej presji. Długo trwało, aż na nowo mogły zobaczyć światełko w tunelu.
Są też kobiety, którym wydawać by się mogło, niczego nie brakuje do szczęścia. Po ludzku patrząc - mają wszystko. Nie są jednak szczęśliwe, bo nie odczuwają miłości męża, jego troski ani szacunku.
Są matki, którym dzieci zgotowały trudny los. Są w więzieniu, albo trwają w silnym uzależnieniu, albo po prostu zeszły z drogi Pańskiej, jak to jest napisane w książce „Wędrówce Pielgrzyma” na Manowce.
Większość kobiet, to kobiety, których mężowie są niewierzący i trudno jest im przez życie w tym nierównym jarzmie.
Są kobiety chore. Niektóre wygrały walkę z tym największym wrogiem (rakiem) i cieszą się każdym przeżytym kolejnym rokiem.
Inne mają chorych mężów. Inne chorowite dzieci. Jedna z nas utraciła swoje dziecko.
Mamy kobiety, które utraciły pracę, a chcą pracować. I kobiety tak zmęczone życiem, które chciałyby odpocząć już od pracy.
Tak więc widzicie, jesteśmy bardzo zróżnicowaną grupą kobiet, które mają jednego Boga i które mają szerokie pole do popisu, aby pomagać sobie i służyć sobie nawzajem.

UWAGA! UWAGA! Bieżących  informacji o planowanych spotkaniach proszę szukać w "Babskich Aktualnościach".

KONTAKT Z LIDEREM: