Tych kazań nawet z przyjemnością się słuchało. Miały one swoją żarliwość, a także dla przeciętnego słuchacza pewną logikę. Odnosi się to zarówno do gościa z zagranicy sprzed kilku dekad, jak i do naszych własnych kaznodziejów ostatnio, zaledwie sprzed kilku tygodni. Podstawą tych kazań był tekst rozmowy zmartwychwstałego Jezusa z Szymonem Piotrem nad jeziorem w Galilei (Jana 21,15-17). Kaznodzieje dokonali podziału miłości, o której mowa w dialogu na dwie kategorie. Jezus miał bowiem dwa razy zapytać Szymona Piotra o miłość wyższej kategorii, którą miał przedstawiać czasownik agapao, Piotr zaś miał  Go zapewniać jedynie o miłości niższego rzędu (czasownik fileo). Dopiero za trzecim razem Pan miał się zniżyć i zapytać o miłość niższej kategorii (czasownik fileo) i wówczas Piotr ze smutkiem miał odpowiedzieć, że właśnie tylko taką miłością, miłością niższego rzędu miłuje Jezusa (fileo).

Co na to powie inny „uczony w Piśmie”? Powie, po pierwsze, że rozmowa Jezusa z Szymonem Piotrem nie odbyła się w języku greckim. Po drugie zaś – śladem prof. F.F.Bruce’a z Manchester University oraz innych komentatorów tego tekstu – że w grece hellenistycznej, a więc także w Nowym Testamencie oraz w Septuagincie (grecki przekład Starego Testamentu), czasowniki agapao i fileo występują zamiennie. Mamy tego przykłady w Biblii.

Spójrzmy na miłość Boga Ojca do Syna Bożego: „Ojciec miłuje (agapao) Syna i wszystko oddał w jego ręce” (J 3,35). „Ojciec bowiem miłuje (fileo) Syna” (J 5,20). Oba czasowniki zamiennie mówią o miłości Bożej. Oto inne teksty z tej samej Ewangelii: „Odpowiedział Jezus i rzekł mu: ‘jeśli kto mnie miłuje (agapao), słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go (agapao),  i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy” (J 14,23). „Albowiem sam ojciec miłuje (fileo) Was” (J 16,27). Oba czasowniki mówią zamiennie o miłości Boga do uczniów Jezusa.
Jeśli idzie o umiłowanego ucznia z Ewangelii, to raz przymiotnik „umiłowany” pochodzi od czasownika agapao, innym zaś razem  od czasownika fileo. A więc zamiennie.
W Septuagincie jedno hebrajskie słowo mówiące o miłości Jakuba do Józefa jest tłumaczone dwojako, raz jako agapao, a już w następnym wersecie jako fileo: „A Izrael kochał (agapao) Józefa najbardziej ze wszystkich synów swoich, ponieważ urodził mu się na starość. Sprawił mu też długą szatę z rękawami. Bracia jego wiedzieli, że ojciec kochał (fileo) go więcej niż wszystkich jego braci, nienawidzili go więc i nie umieli się zdobyć na dobre słowo dla niego” (Rdz 37,3-4).
A więc dla interpretacji słynnej rozmowy zmartwychwstałego Jezusa z Szymonem Piotrem trzeba znaleźć inną perspektywę.