Przed kilkoma laty pewien duchowny chrześcijański, profesor, w związku ze skuszeniem przez służby państwowe, a następnie zatrzymaniem i sądzeniem pewnej polskiej parlamentarzystki, napisał, co następuje:

"Ewa zamiast powiedzieć „idź precz”, wdała się w lekkomyślną rozmowę z kusicielem. W tym momencie skazała się na przegraną, podjudzacze to zazwyczaj wytrawni gracze. Zwiedziona niewiasta stała się uwodzicielem mężczyzny i takim samym kusicielem, jakim  dla niej był szatan. Skutki były opłakane, nie tylko dla Adama i Ewy, lecz dla całej ludzkości. Celnie opisano tu mechanizmy działania zła, a właściwie: Złego. Upatrzyć ofiarę (każdy może nią być), rozpracować i wykryć słabe strony, wabić ją ponętnymi propozycjami, przełamać opory sumienia, zmiękczać, aż ofiara połknie haczyk i zostawić ją.  Jakże często zdarza się zachowanie nie tylko faryzejskie w sensie potępiania u innych tego, co samemu się robi, ale wręcz ciskanie gromów na ofiary dokonywanej przez siebie demoralizacji. Uwiódł kobietę, a potem opowiada, że to ladacznica. A już najgorzej rzecz wygląda wtedy, gdy uwodzicielem jest osoba urzędowa: powołana do walki ze złem, kusi do zła, prowokuje je- a potem głośno wskazuje na uwiedzioną!

Jak ten, co to walczy z korupcją, korumpując człowieka, a gdy mu się uda, rozwodzi się nad korupcją i chełpi się sukcesem. Grzmi na zło, które sam zrobił. Obłudne to, faryzejskie i po prostu wredne. Stwarza się okazje do zła, by zło wywołać. To tak jakby sprawdzać zachowanie celibatu przez nasyłanie „dziewczynek”.
A przecież walka ze złem to przede wszystkim zapobieganie powstawaniu okazji do zła i pomoc człowiekowi w ich unikaniu. Inne sposoby kojarzą się z wężem kusicielem.”

Solidaryzuję się z takim stanowiskiem i dlatego je tu przywołuję. Źródła nie podaję, bo blog nie jest pracą naukową. Przypomnę tylko, że przypadek posłanki nie był wtedy odosobniony.